احادیثى که میفرماید: «اگر کسى قطرهای اشک براى امام حسین (علیهالسلام) بریزد بهشت بر او واجب میشود» آیا باعث تمایل به گناه و ترک عبادات نمیشود؟
ما شیعیان به چه علت براى امام حسین (علیهالسلام) و اصحابش باوجوداینکه آنها در بهشت و راحتى هستند، گریه میکنیم؟ فلسفه این گریهها چیست؟
