اگر شخصی برای فرار از روزه به فردی که مقلد معظم له است بگوید: با فروبردن سر در آب روزه را باطل کند و بعد از اتمام ماه رمضان، برای جبران کفاره آن به آیتالله سیستانی عدول نماید، این کار جایز است؟
شخصی شک بین 2 و 4 درحال نشسته کرده و بنا روبر 4 گذاشته، بعد اتمام 2 رکعت احتیاط بجا آورده که در وسط نماز احتیاط یقین کرده که شکش بین 3و 4 بوده، حال وظیفه ی او چه می باشد؟
آیا حکم عدم جواز عدول از سوره توحید و کافرون در نماز، شامل نماز مستحبی هم می شود؟ اگر تنها آیه قل یاایها الکافرون یا قل هو الله را بگوید باز هم عدول ممنوع است؟
آیا عدول از سوره های توحید و کافرون در نماز مستحبی نیز مانند نمازهای واجب جایز نیست؟ اگر تنها کلمه قل یاایها الکافرون یا قل هو الله را بگوید باز هم عدول محسوب می شود؟
