شما در فتوای خود فرمودید: یکی از مواقع که زن میتواند بدون اذن شوهر از خانه خارج بشود، زمانی است که میخواهد برای صلهرحم با والدین و خواهر و برادر برود، البته به مقدار لازم. لطفاً این موضوع را بیشتر شرح دهید چون همسر بنده اصلاً در این مورد اذن نمیگیرند و هر وقت بخواهند میروند.
با توجه به اینکه فقط برادرها و خواهرها از یک رحم خارج می شوند؛ اگر عمو، پسر دایی، دخترخاله و غیره همه اینها رحم انسان محسوب شوند دلیل می خواهد، چرا افراد غیر فامیل رحم نیستند(با توجه به این که همه به یک پدر و مادر و یک رحم ختم می شوند)؟
چنانچه در همنشینى با اقوام نزدیک ترس آن باشد که خود انسان به غیبت مبتلا گردد، یا شاهد غیبت کردن دیگران باشد، و نهى از منکر را هم در آن مجالس به سخریّه بگیرند، آیا مى توان با آنان قطع رابطه کرد؟